Eind oktober komt Gran Canaria tot rust. De hete zomer is dan voorbij, het stof van de zandstormen gaat liggen en ´s morgens wordt het eiland met een laagje dauw wakker. De golvende heuvels in het noorden kleuren groen. De canyons in het zuiden komen op adem en het startschot van het wandelseizoen wordt gelost!
Tijdens de herfstmaanden beleef je het eiland met al je zintuigen. De zwoele nazomerse zon tintelt op je huid. De lucht ruikt naar de lente en het nieuwe leven. En alle landschappen zijn nog steeds verbijsterend mooi! Ook zij hebben de verstikkende zomer overleeft. Tijdens deze wandelvakantie in samenwerking met de toenmalige Wandelkrant bezochten we de verschillende uithoeken van het eiland en leerden we Gran Canaria inside out kennen. We wandelden samen langs diepe canyons en door donkere bossen naar vruchtbaarheidstempels, watertunnels, monolieten en ongeschonden prehispaanse graven. Gran Canaria opende speciaal voor ons en jou haar schatkist!
Tekst en foto’s: Sofie Hendrikx & Marc Thijs
Dag 1: het Stuwmeer van de Grottenmeisjes
Afstand: 7,2 km
Stijging: 120 m
Daling: 120 m
Deze wandeling is al onmiddellijk een sprong in de tijd. We wandelen in een gebied dat in de prehispaanse tijd bewoond was door de berberstammen; de eerste inwoners van het eiland. De kers op de taart is een verstopte grot met prehistorische grotschilderingen. We wandelen over landwegen en door waterkanaaltjes totdat we de dam van het stuwmeer bereiken. Een open tunnel geeft ons toegang dat de “achterzijde” van het meer waar het landschap keert en veel ruwer is. Tijdens het tweede deel van de wandeling volgen we de oude geitensporen die ons naar de “hoogvlakte van de Sneeuw” leiden. De vergezichten zijn niet te-kloppen-mooi! We worden namelijk omringd door Canarias stoerste bergen: de Tauro-berg, Roque Nublo en El Teide!
Dag 2: Gran Canaria´s Wilde Westen
Afstand: 7 km
Stijging: 410 m
Daling: 410 m
In de diepe ravijnen van Gran Canaria´s Wilde Westen liggen verlaten dorpjes en weelderige palmoases. Nergens op het eiland is de natuur zo rustig en wild tegelijkertijd. We beginnen ons avontuur aan de staart van het stuwmeer van El Caldero de La Niña en klimmen door het ravijn van Vigaroé omhoog naar het spookdorpje dat dezelfde naam draagt. De watervallen en bergstromen die er na de winterse regenvallen ontstaan, hebben de rotsen gemodelleerd en van het ravijn een honderden meters diepe geul gemaakt. Wanneer we het spookdorpje Vigaroé bereiken, laten de verlaten landbouwterrassen, de eeuwenoude amandelbomen en geurige fruitbomen ons kennis maken met het agrarische verleden van deze Tuin van Eden van weleer. Een verborgen prehispaanse grafheuvel die nog niet is opgegraven, maakt deze wandeling extra spectaculair.
Dag 3: Ravijn der Torenvalken
Afstand: 9,5 km
Stijging: 280 m
Daling: 900 m
Met deze wandeling ontdekken we het groene binnenland van Gran Canaria. Hier vormen inheemse wilgen een dicht galeriewoud langs een kronkelend beekje. De “Barranco de los Cernícalos” is namelijk één van de weinige ravijnen van het eiland waar het hele jaar door een beekje stroomt. Sporadische regenvallen laten de weelderige vegetatie schitteren en maken van de ravijn een diepe jungle. De kloof ligt in het natuurgebied “La Caldera los Marteles”. Aan deze krater, gelegen op 1500m, start ons avontuur. We dalen af langs de bovenloop van het ravijn en bezoeken de watergalerij die het ravijn voedt. Op open plekken genieten we van de vergezichten want dit reservaat dankt zijn bescherming aan zijn vele geomorfologische elementen, zijn zeldzame planten, zijn galeriewoud en zijn “Acebuchal”: één van de laatste wouden van wilde olijfbomen die de flanken groen kleuren. Onderweg zien we verlaten grottenwoningen en oude landbouwterrassen. Vanaf de watergalerij die het ravijn voedt, begint het echte avontuur. Daar zitten we in een jungleachtige smalle canyon. Het waterstroompje is kilometerslang onze leidraad als we ons tussen de weelderige vegetatie ons een weg zoeken naar het licht en tevens het einde van deze spectaculaire tour.
Dag 4: pause en genieten van het hotel
We slenterden na een laat cava ontbijt naar de indrukwekkende duinen van Maspalomas via de wandelboulevard. Vervolgens lagen we in het verkwikkende zwembad van ons hotel en genoten we van een fris getapt biertje. Zalig nietsdoen is ook (eventjes) leuk.
Dag 5: Kliffen, bossen en werelderfgoed van UNESCO
Afstand: 9,5 km
Stijging: 280 m
Daling: 685 m
Een werelderfgoedsite van UNESCO in je achtertuin hebben, is big business. De Canarische eilanden hebben vier materiële werelderfgoedsites op hun palmares staan waarbij het Nationale Park El Teide op het eiland Tenerife, de kroon spant. Gran Canaria heeft haar ruwe diamant sinds kort door UNESCO laten slijpen. Deze ruwe diamant is een prehispaans grottencomplex en heet: Risco Caído. Het is een waar architectonisch en astronomisch hoogstandje dat alleen te voet bereikbaar is. Wie Risco Caído nog in zijn zuivere staat wil bezoeken, voordat de massa’s toestromen, is het nu vijf voor twaalf. Het mooiste pad begint hoog in het Tamadaba massief aan een uitkijkpunt waarbij je op het topje van ´s werelds tweede hoogste klippen staat. Langs een oud waterkanaal dat de rand van massief volgt, komen we in het vochtige pijnbomenbos terecht. Planten uit het laurierwoud leven hier samen met de inheemse pijnboom en de gele brem. Ter hoogte van de bergpas “Degollada del Humo” wordt de daling naar de vallei van Agaete ingezet. Glinsterende stuwmeren pronken op de voorgrond. In het grottendorpje Lugarejos gaat het pad over in een oud, spectaculair ezelspaadje dat naar de verborgen site voert. Magie alom!
Dag 6: Zonsondergang aan Roque Nublo; één van ´s werelds grootste monolieten
Afstand: 6,5 km
Stijging: 400 m
Daling: 140 m
Op Gran Canaria leiden alle wegen naar Roque Nublo. Deze 65m hoge rots is het kloppend hart van het eiland. Vanuit het zuiden zien we hem in de verte aan de horizon pronken, als een vinger die ons belerend de les spelt. Zijn aantrekkingskracht is ontzagwekkend, zijn zonsondergang magisch. We beginnen onze wandeling in La Culata waar we door het pijnbomenbos ons een weg richting Roque Nublo banen. In een vloeiende beweging omsingelt het pad de rots en leidt ons naar zijn basis. Een half uur voordat de zon in de oceaan wegzinkt, begint het natuurspektakel. De stilte maakt zich meester van het eiland en Gran Canaria wordt in een warme gloed gehuld. De prehispaanse God Ancorán schildert het landschap in kleuren van de passie: geel, oranje en rood-passierood. Als de zon achter El Teide verdwijnt, valt het doek en wordt de theaterzaal donker. Uit onze rugzakken halen we de hoofdlampen te voorschijn en met een flinke pas zetten we de daling in naar ons eindpunt: La Goleta.
Ter info
Door Corona toestanden hebben we de eerder geplande wandelvakantie van februari naar oktober 2022 moeten verschuiven. We verbleven in het uitstekende 5* Hotel Playa Meloneras Palace in een standaard kamer op basis van halfpension met toegang tot de spa (gratis aangeboden aan ons door het hotel).
In je moedertaal, met een officiële gids van de Canarische regering en begeleid door een geregistreerd wandelbedrijf waren we met Mogán Verde in de beste handen. We wandelden steeds in kleine groepjes van 10 tot 15 deelnemers.
https://www.moganverde.es/nederlands/
https://www.h10hotels.com/en/gran-canaria-hotels
Meer Gran Canaria op deze site via deze weblink.